ഫോണ്‍ കോള്‍

ഓഗസ്റ്റ്‌ മാസത്തിലെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച.പുറത്തു നല്ല മഴ പെയ്യുന്നു. കാര്യമായ പണികളൊന്നുമില്ലാത്തതിനാല്‍ ഉറക്കം തന്നെ പ്രധാനവിനോദമാക്കി ചാണ്ടി കിടക്കുകയാണ് രാത്രിവൈകും വരെ അറിയാവുന്നതും അറിയാന്‍വയ്യതതുമായ ഭാഷകളിലൊക്കെ പടവും കണ്ടിരിക്കും. രാവിലെ ഭക്ഷണം കിട്ടില്ലന്നു ഉറപ്പുള്ളതിനാല്‍ ഉച്ചകഞ്ഞി ലക്ഷ്യമാക്കി ഉണര്ന്നാല്‍ മതിയല്ലോ...അങ്ങനെ പുലര്‍കാലസുന്ദരസ്വപ്നത്തില്‍ ലയിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണു ദേ... ലവന്‍ പാടിതുടങ്ങി. “രാത്രി ശുഭരാത്രീ, ഇനി എന്നും ശിവരാത്രീ...”..... “മറ്റാരുമല്ല മൊബൈല്‍ തന്നെ. ഫോണിലേക്ക് നോക്കി, ഏതു തെണ്ടിയാണാവോ ഈ രാവിലെ മെനക്കെടുത്താനായിട്ട്. പേരില്ല.. നമ്പര്‍ മാത്രം. എന്തായാലും എടുക്കാം..ചാണ്ടി ഫോണ്‍ എടുത്തു വലിയ ശബ്ദത്തില്‍ തന്നെ ഒരു ഹലോ വെച്ചു കൊടുത്തു. അപ്പുറത്ത് നിന്നും അതിലും വലിയ ശബ്ദത്തില്‍ ഒരു വിളി "@#$%^&*$%#%" അല്‍പ്പം നേരം നിശബ്ദം.. പുറത്തുവരാത്ത ശബ്ദം ഒരു വിധം പുറത്തു കൊണ്ടുവന്നു നേരിയ സ്വരത്തില്‍ ചാണ്ടി ചോദിച്ചു.."ആരാ"ഉടന്‍ മറുപടി കിട്ടി. "സ്റ്റേഷന്‍ നിന്ന്" ."ചാണ്ടിയുടെ മനസ്സില് ഒരു മിന്നല് പിണര്! "സര്‍ അത് ഞാന്‍ അല്ല ഞാന്‍ അവിടെ പോയിട്ടില്ല സര്‍"ചാണ്ടി ആ പറഞ്ഞത് കരച്ചിലിന്‍റെ വക്കോളമെത്തി . അപ്പുറത്തുനിന്നും പൊട്ടിചിരി ആണ് അപ്പോള്‍ ഉണ്ടായത്."അളിയാ ഞാന്‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍ നിന്നാ ഹ ഹ ഹ ഹി ഹി ഹി" ആ ചിരി യുടെ ഉടമസ്ഥന്‍ സ്വാമി ആണെന്ന് ചാണ്ടിക്ക് മനസ്സിലായപ്പോള്‍ പിന്നെ അവിടെ തെറി വിളിയുടെ അഭിഷേകമാണു നടന്നത്....

Start... Action!!! - Part 1

അപ്പുറത്തെ ഫ്ലാറ്റില്‍ കുക്കര്‍ മൂന്നാമത്തെ വിസില്‍ അടിച്ചപ്പോള്‍ ശാലിനി ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു!

അപ്പോള്‍ ഒന്നും രണ്ടും വിസിലുകള്‍ ? ... ഇല്ല ശാലിനി കേട്ടില്ല!

ഉപ്പില്ല, മുളകില്ല, പല്ലുതെക്കാന്‍ പേസ്റ്റ് ഇല്ല ... ബ്രഷ് ആണെകില്‍ തോമസ്‌ അച്ചായന്റെ തല തെറിച്ച ചെറുക്കന്‍ എടുത്തു ക്ലോസേടിലിട്ടു ഫ്ലഷും ചെയ്തു... പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ തേര്‍ഡ് ക്ലാസ്സ്‌ വാങ്ങിച്ചപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ വാങ്ങിച്ചു തന്ന ബ്രഷ് ആയിരുന്നു.

“ഈശ്വരാ! ... ഞായറാഴ്ച ആയിട്ട് കടയും തുറക്കില്ല.” ഗദ്ഗദം അല്പം ഉറക്കെ ആയി പോയി.

“എന്തിനാടീ രാവിലെ കടയില്‍ പോകുന്നത്?”

“ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ,”

“നീ ചായ എടുക്കു”

“ചായ .... എടുക്കാം ചേട്ടാ”

“എന്താടി ‘ചായ’ കഴിഞ്ഞൊരു വലിച്ചില്‍?”

“അയ്യോ! ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ,.. ചായ അല്ലെ ചേട്ടാ? ഇപ്പൊ കൊണ്ട് വരാം ചേട്ടാ”

“നിന്റെ ചേട്ടാ വിളി എനിക്കത്ര പിടിക്കുന്നില്ല... എന്നെ ആക്കുനത് പോലെ തോന്നുന്നു”

“അയ്യോ ചേട്ടാ, ചേട്ടനെ ചേട്ടാ എന്നല്ലാതെ എന്താ ചേട്ടാ വിളിക്കണ്ടത്?”

“നിന്നേ ഇന്ന് ഞാന്‍ ...” മോഹന് കലി കയറി. കയ്യില്‍ കിട്ടിയത് ടൈം പീസ്‌ ആണ് ,

മൂകിനു നേരെ പാഞ്ഞു വന്ന ടൈം പീസില്‍ നിന്നും ശാലിനി അല്ഭുതകരമായി ഒഴിഞ്ഞു മാറി!

പറന്നു ചെന്ന ടൈം പീസ് മുന്‍ വാതിലില്‍ ഊക്കോടെ ചെന്നടിച്ചു താഴെ വീണു ചിതറി.

അതെ സമയം തന്നെ പുറത്തു വാതിലില്‍ മുട്ടാനായി നീണ്ടു വന്ന ഒരു കൈ ഷോക്ക്‌ അടിച്ചത് പോലെ പിന്നിലേക്ക്‌ തെറിച്ചു. ഒപ്പം ഒരു നിലവിളിയോടെ രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാരും!

“ഞാന്‍ മുട്ടിയില്ലെടാ അപോഴേക്കും പടക്കം പൊട്ടുന്ന പോലെ കോളിംഗ് ബെല്‍ അടിച്ചു!”

“ചിലപ്പോ സെന്‍സര്‍ വച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കും!” അപരന്‍ പറഞ്ഞു. “ഇനി മുട്ടണ്ടാ, നമുക്ക് വിളിക്കാം”

“ചെച്ചീ ................... ചെച്ചീ.....”

“ചെച്ചീ ............................................. ചെച്ചീ.....”

“ശല്യം .... രാവിലെ ഇറങ്ങികൊളും” .... പിറു പിറുത് കൊണ്ട് ശാലിനി മുന്‍ വാതില്‍ തുറന്നു. വാതില്‍ക്കല്‍ നില്‍ക്കുന്നവരെ കണ്ടു അന്ധാളിച്ച ശാലിനി പെട്ടന്ന് വലതു കൈ പിന്നിലോളിപ്പിച്ചു.

“ആരാ?”

“ഞാന്‍ അനൂപ്‌, തിരക്കഥാകൃതാണ്, ഇത് ദിലീപ്‌ - അറിയപ്പെടുന്ന കവിയാണ്”

“എന്നെ അറിയില്ലേ? ദിലീപ്‌ - നമ്മള്‍ ബ്ലോഗ്‌ വഴി പരിചയപ്പെട്ടതല്ലേ?” ദിലീപ്‌ ശാലിനിയുടെ മെമ്മറി റിഫ്രെഷ് ചെയ്തു.

“ആഹാ, ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല... കയറി വരൂ” “ ചേട്ടാ, ഇങ്ങോട്ട് വന്നെ ദെ ബ്ലോഗില്‍ കവിത എഴുതുന്ന ദിലീപും ഒരു കൂട്ടുകാരനും വന്നിരിക്കുന്നു!” ശാലിനി അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു.

അനൂപും ദിലീപും അകത്തു കയറി. അനൂപ്‌ മൂക്ക് വട്ടം പിടിച്ചു ചോദിച്ചു “ ഇവിടെന്താ ഒരു വളിച്ച മണം?”

പരിഭ്രമത്തോടെ ശാലിനി വലതു കൈ വീണ്ടും പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി.

“അത് മൂട്ടക്ക് മരുന്നടിച്ചതാ”

“എപ്പഴാടീ മരുന്നടിച്ചത്?” മോഹന്‍ ശാലിനിയോടു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവിടേക്ക് വന്നു. പരിഭ്രമത്തോടെ ശാലിനി ഭര്‍ത്താവിനെ കണ്ണ് കാണിച്ചു. “എന്താ?” മോഹന് മനസ്സിലായില്ല. വീണ്ടും എന്തോ ചോദിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ മോഹന്റെ കാലില്‍ ശാലിനി ആഞ്ഞു ചവിട്ടി.

“അയ്യോ!” ഒരു നിലവിളിയോടെ മോഹന്‍ ശാലിനിയെ പിടിച്ചു തള്ളി. തളളിന്റെ ശക്തിയില്‍ ശാലിനി പിന്നില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ചിരുന്ന പഴന്ചോറും വളിച്ച സാമ്പാറും താഴെ വീണു ചിതറി.

അനൂപും ദിലീപും പരസ്പരം നോക്കി.

“ഞങ്ങള്‍ പിച്ചക്കാരാനെന്നു കരുതി അല്ലെ? ഇവനോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതാ ബെല്‍ അടിച്ചാ മതി വിളിക്കണ്ടാ എന്ന്, കേട്ടില്ല”

**********************************

നീണ്ട ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കൊടുവില്‍ അനസൂ പ്രോടുക്ഷന്സിന്റെ പുതിയ സീരിയലിനു കഥ എഴുതാമെന്ന് ശാലിനി സമ്മതിച്ചു. തിരക്കഥ അനൂപ്‌ എഴുതും. ആകെയുള്ള എട്ടു ഗാനങ്ങളും ദിലീപ്‌ എഴുതാമെന്നെട്ടു. ആദ്യ ഗാനം ഇപ്പോള്‍ തന്നെ കയ്യിലുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എല്ലാവര്ക്കും കേള്‍ക്കാന്‍ താല്പര്യംമായി.

“ഒന്ന് പാടൂ ദിലീപ്‌, പ്ലീസ്” ശാലിനി അവനോടു പറഞ്ഞു.

“പാടൂ ദിലീപ്‌” മോഹന്‍ ഒരു കസേര പിടിചിട്ടിരുന്നു.

“ശരി കേട്ടോളൂ” ദിലീപ് സ്വര ശുദ്ധി വരുത്തി.

“രാത്രി ശുഭരാത്രീ, ഇനി എന്നും ശിവരാത്രീ...”

“അയ്യോ ഈ പാട്ട് എവിടെയോ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ!” ശാലിനി ഇടക്ക് കയറി പറഞ്ഞു.

“കുട്ടീ, രാഗം ശ്രദ്ധിക്കണം... രാഗം. കുട്ടി കേട്ടത് പഞ്ചമം ഇത് നിഷാദം”

ശാലിനി ഒന്ന് ഇരുത്തി മൂളി.

“ദിലീപ്‌ എത്ര നാളായി കവിത എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്?” മോഹന്‍ ചോദിച്ചു.

“രണ്ടാഴ്ച ... അല്ല ഇരുപതു കൊല്ലം”

മോഹന്‍ മെല്ലെ എഴുനേറ്റു, ദിലീപ്‌ ഇരുന്ന ഇരുപ്പില്‍ കസേര രണ്ടു അടി പുറകോട്ടു നിരക്കി. അനൂപിന്റെ മുഖത്ത് പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞു.

“ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ടു വരാം” മോഹന്‍ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. 

ദിലീപ്‌ ആശ്വാസത്തോടെ കസേര മുന്നിലേക്ക്‌ നിരക്കി നീക്കി.

“ഞാന്‍ ചായ കൊണ്ട് വരാം” ശാലിനി അകത്തേക്ക് പോയി. പഞസാരക്ക് പകരം നിറയെ ഉപ്പിട്ട ചായയുമായി ശാലിനി എത്തി. ഒരു കവില്‍ കുടിച്ചപ്പോലെ രണ്ടു പേരുടെയും മുഖം കോടി. അനൂപ്‌ എന്തോ പറയാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ദിലീപ്‌ അവനെ തോണ്ടി. “ഡാ മിണ്ടരുത്, ശാലിനിക്ക് ഫീലിംഗ്സ് ആകും ഇങ്ങനെ ഉള്ള കാര്യങ്ങള്‍ എങ്ങനെ ഡീല്‍ ചെയ്യണമെന്നു ഞാന്‍ കാണിച്ചു തരാം.” ദിലീപ്‌ ശ്വാസം വിടാതെ ഒറ്റ വലിക്ക് ആ ചായ മൊത്തം കുടിച്ചു!.

“നല്ല ചായ, ശാലിനിക്ക് നല്ല കൈപുന്ന്യമാ” അവന്‍ ശാലിനിയെ പുകഴ്ത്തി.

ശാലിനി ചിരിച്ചു കൊണ്ടു അകത്തേക്ക് പോയി.

“കണ്ടോടാ ഇങ്ങനെ വേണം നമ്മള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഡീല്‍ ചെയ്യാന്‍ . നമുക്ക് കഥ എഴുതി തരാനുല്ലതാ അവരെ പിണക്കരുത്.” അനൂപ്‌ അല്ഭുതതോറെ അവനെ നോക്കി, പിന്നെ അവന്‍ ചായ കുടിച്ച കപ്പു ചരിച്ചു നോക്കി. “എടാ ഭയങ്കരാ!”

“ദിലീപ്‌..” വിളി കേട്ട് രണ്ടു പേരും മുഖമുയര്‍ത്തി നോക്കി. മുന്നില്‍ ചായ പാത്രവുമായി ശാലിനി!

“ദിലീപ്‌ ചായ കൊതിയനാനെന്നു മനസ്സിലായി... ഇത് കൂടി കുടിച്ച്ചോളൂ , ചേട്ടന് ഞാന്‍ വേറെ ചായ ഉണ്ടാക്കാം !” ദിലീപിന്റെ ചായ കപ്പു വീണ്ടും നിറഞ്ഞു ; ദിലീപിന്റെ കണ്ണും!

**************************************

പിന്നീട് അങ്ങോട്ട്‌ തിരക്ക് പിടിച്ച ദിവസങ്ങളായിരുന്നു.

ഷൂട്ടിംഗ് ലോക്കേഷന്‍ , നടീ നടന്മാര്‍ , പ്രൊഡക്ഷന്‍ കണ്ട്രോല്ലര്‍ അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം ശരിയാക്കണം. തന്നെ നായകനാക്കമെന്ന ഉറപ്പിന്മേല്‍ അനുരാജ് പണം മുടക്കാന്‍ തയ്യാറായി. സംവിധാനം താന്‍ ചെയ്യാമെന്ന് സുദീപ്‌ സമ്മതിച്ചു. സീരിയലിന്റെ പേരും തീരുമാനിച്ചു “അമ്മായിക്കൊരു ഉമ്മ”. സീരിയലുമായി ബന്ദ്ധപ്പെട്ടു കൂടുതല്‍ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കായി അനൂപിനെയും സുദീപിനെയും ദുബായിലേക്ക് വരുത്തി. അനുരാജ് അതിനു വേണ്ടി ഒരാഴ്ച ലീവ് എടുത് ദുബായ്-ഇല വന്നു തങ്ങി. എല്ലാ എപിസോടിലും നല്ല വലിപ്പത്തില്‍ മിന്നുന്ന അക്ഷരങ്ങളില്‍ ‘നിര്‍മ്മാണം & നായകന്‍ : അനുരാജ്’ എന്ന് എഴുതി കാണിക്കാമെന്നു ധാരണയായി. അവധിക്കു നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വിനിഷിന്റെ കയ്യില്‍ അന്‍പതിനായിരം രൂപ കൊടുത്തു വിട്ടു അനുരാജ് – അനുരാജ് ഫാന്‍സ്‌ അസ്സോഷ്യശോന്‍ തുടങ്ങുന്നതിനായി. ഫാന്‍സ്‌ അസോസിഎശന്റെ പോസ്റ്ററം ഫ്ലെക്സ ബോര്‍ഡും പാച്ചുവിനെ കൊണ്ട് ഡിസൈന്‍ ചെയ്യിച്ചു. അതിനു വെന്റി സ്വാമിയേ കൊണ്ടു പല പോസുകളില്‍ ഉള്ള ഫോട്ടോകള്‍ എടുപ്പിച്ചു.

ഷോലെ ചിത്രത്തിന്റെ പോസ്റ്ററുകള്‍ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന പോസുകളില്‍ സ്വാമി ഫോട്ടോ എടുത്. ഫോട്ടോകള്‍ കണ്ടു അനുരജിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

“നീ എന്തിനാ കരയുന്നത്?” സ്വാമി ചോദിച്ചു.

“മലയാള ദ്രിശ്യ മാദ്ധ്യമ രംഗം ഇത്ര നാളും എന്നിലെ നായകനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല... പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു ... ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങളോട് നന്ദി പറയും?”

അനൂപ്‌ അവന്റെ തോളത് തട്ടി പറഞ്ഞു “ പ്രതിഭകളെ ഒരിക്കലും ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല .... കാശ് റെഡി അല്ലെ അളിയാ?”

അനുരാജ് അപ്പോള്‍ തന്നെ അയ്യായിരം ദിര്‍ഹം അനൂപിന് അഡ്വാന്‍സ്‌ കൊടുത്തു. കാശ് കൈനീട്ടി വാങ്ങിയ അനൂപിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

“നീ എന്തിനാ കരയുന്നത്?” സ്വാമി ചോദിച്ചു.

“മലയാള ദ്രിശ്യ മാദ്ധ്യമ രംഗം ഇത്ര നാളും എന്നിലെ തിരക്കഥാകൃത്തിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല... പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു ... ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങളോട് നന്ദി പറയും?”

അനുരാജ് അവന്റെ തോളത് തട്ടി പറഞ്ഞു “ പ്രതിഭകളെ ഒരിക്കലും ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല .... തിരക്കഥ റെഡി അല്ലെ അളിയാ?”

പെട്ടന്നു ദിലീപ്‌ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ എന്തോ എഴുതി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി “ ഒരിക്കലും.... ഒരുനാളും... ഒരിക്കല്‍കൂടി ...... ആ കലാലയം .... സനി സനി പാ... നല്ല നാളുകള്‍ ... കലാലയം.... ആ ...ആ... ആ ...ഒരുനാളും... നിസ നിസ പമ ...”

“മൂന്നാമത്തെ എപിസോടിലെക്കുള്ള ഗാനമാ” അനൂപ്‌ അനുരാജിനോടായി പതിയെ പറഞ്ഞു.

“അളിയാ ദിലീപേ , ഇതാ അയ്യായിരം ദിര്‍ഹം ... അഡ്വാന്‍സ്‌ വച്ചോളൂ “ അനുരാജ് ദിലീപിന്റെ കയ്യില്‍ പണം കൊടുത്തു. പണം വാങ്ങിയ ദിലീപിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

“നീ എന്തിനാ കരയുന്നത്?” സ്വാമി ചോദിച്ചു.

“മലയാള ദ്രിശ്യ മാദ്ധ്യമ രംഗം ഇത്ര നാളും എന്നിലെ ഗാന രചെയ്താവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല... പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു ... ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങളോട് നന്ദി പറയും?”

അനൂപ്‌ അവന്റെ തോളത് തട്ടി, അനുരാജും അവന്റെ തോളത് തട്ടി ... ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ഇതെല്ലാം കണ്ടു കപ്പലണ്ടി മുട്ടായി തിന്നു കൊണ്ടിരുന്ന പാച്ചു നീട്ടി മൂളി “ ഉഉം .............................ഉഉം “

**********************************

ഇനിയുള്ള കടമ്പ സംഗീത സംവിധായകനെ കണ്ടെത്തുകയാണ്.  “വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സംഗീത ശൈലി ആണ് ഈ സീരിയലിനു ചെറുക.” ദിലീപ്‌ പറഞ്ഞു.

“അതെ നമുക്ക് ഇതൊരു വ്യത്യസ്തമായ സീരിയല്‍ ആക്കണം” അനൂപ്‌ പിന്താങ്ങി

പല പേരുകളും ഉയര്‍ന്നു വന്നു. ആര്‍ക്കും പക്ഷെ തൃപ്തി ആയില്ല. ഒടുവില്‍ സ്വാമി നാട്ടില്‍ നിന്നും പുതിയ ഒരു മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടരെ കൊണ്ട് വരാമെന്നു എട്ടു. മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടര്‍ വരുന്നതിനു മുന്‍പായി ദിലീപ്‌ പുതിയ മൂന്നു പാടുകള്‍ കൂടി എഴുതി.

ഇന്നാണ് പുതിയ മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടര്‍ എത്തുന്ന ദിവസം.. എല്ലാവരും അനുരാജ് വാടകൈക്ക് എടുത്ത ഫ്ലാറ്റില്‍ ആകാംഷയോടെ കാത്തിരിപ്പായി. സ്ടിബിയും ബിജോയിയും കൂടി എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ പോയിരിക്കുകയാണ് അയാളെ കൂട്ടി കൊണ്ട് വരാന്‍ ... ഉച്ചയോടെ എത്തുമായിരിക്കും.. അവര്‍ കാത്തിരുന്നു മടുത്തു. രണ്ടു മണി ആയപ്പോള്‍ കോളിംഗ് ബെല്‍ അടിച്ചു. സ്വാമി എഴുനേറ്റു അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അനൂപ്‌ ഓടി പോയി വാതി തുറന്നു. സ്ടിബിയും ബിജോയിയും അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു.

“ആളെവിടെ?” അനൂപ്‌ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“അവിടെങ്ങും അയാളെ കണ്ടില്ല” ബിജോയി അസ്വസ്ഥനായി പറഞ്ഞു.

“എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ തിരക്കിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞു. പിന്നെ ഇതിലെ പോയി എന്ന് ഒരു വിവരവുമില്ല. ഞങ്ങള്‍ അവിടെല്ലാം തിരഞ്ഞു.” സ്ടിബി പറഞ്ഞു. സ്വാമി പുറത്തു വന്നു. അവന്റെ മുഖം അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.

അനുരാജ്  സ്വാമിയോട് തട്ടികയറി “ ഇങ്ങനെ ഉത്തരവടിതമില്ലതവരെ നമ്മള്‍ എങ്ങനെ ഈ ജോലി ഏല്‍പ്പിക്കും?”

സ്ടിബി അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു “നീ ഒന്ന് അടങ്ങു, നമുക്ക് ഒന്നൂടെ അന്വേഷിക്കാം, വാടാ ബിജോയി നമുക്ക് ഒന്നൂടെ പോയി നോക്കാം”

“നീ തന്നെ പോയാ മതി .എനിക്ക് വല്ലോം തിന്നണം.” ബിജോയി അടുക്കളയിലേക്കു കയറി.

“ഞാന്‍ വരാം” സ്വാമി സ്ടിബിയോടൊപ്പം പോകാന്‍ തയ്യാറായി. അവര്‍ പോകാനായി തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ കോളിംഗ് ബെല്‍ അടിച്ചു. ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു നിന്ന സ്വാമി വീണ്ടും അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അനുരാജ് ആകാംഷയോടെ വാതില്‍ തുറന്നു.

മുന്നില്‍ ...

കൌ ബോയ്‌ ഹാറ്റ്‌..

കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്‌...

കയില്ലാത്ത ബനിയന്‍...

ബര്‍മുടാ...

അഡിഡാസ് ഷൂസ്...

അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നില്‍ക്കുന്ന ഫിലിപ്പിനോ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ തോളത് കയ്യിട്ടു വിടര്‍ന്ന ചിരിയോടെ അയാള്‍ ... മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടര്‍!

ഫിലിപ്പിനോയുടെ തോളില്‍ നിന്നും കയ്യെടുത്തു അയാള്‍ അനുരാജിന് ഷെയ്ഖ് ഹാന്‍ഡ്‌ കൊടുത്തു...

“ഞാന്‍ അനൂ ചന്ദ്രന്‍ - മ്യൂസിക്‌ ഡയരക്ടര്‍”

അനുരാജ് അറിയാതെ വാ തുറന്നു കുറെ നേരം നിന്ന്.

“ ഇവര്‍?” പെണ്‍കുട്ടികളെ ചൂണ്ടി സ്ടിബി ചോദിച്ചു.

“സില്ലി ഗേള്‍സ്‌ ... എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ വച്ച് പരിചയപ്പെട്ടതാ ... ചക്കപ്പഴം കൊടുക്കാമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ കൂടെ പോന്നു... ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും പഴം കാണുമോ ?... ഇല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ പെട്ട് പോകും.”

അനൂ അകത്തേക്ക് കയറി. പിന്നാലെ പെണ്‍കുട്ടികളും.

അകത്തേക്ക് വന്ന ആളെ കണ്ടു ദിലീപ്‌ ഞെട്ടി. അവന്‍ അയാളെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി. വിശ്വാസം വരാത്തത് പോലെ പിന്നെയും പിന്നെയും കണ്ണ് ചിമ്മി നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളില്‍ തീ പാറി . അനൂ ദിലീപിനെ നോക്കി ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു .... കഴിഞ്ഞില്ല.

പെട്ടന്ന് ദിലീപ്‌ ഉറക്കെ അലറി “ എടാ സ്വാമീ! ... ഇറങ്ങി വാടാ പുറത്തു”

(തുടരും)

Read Part 2

നഷ്ടപ്രണയം

രാവിലെ കുളി കഴിഞ്ഞു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നില്‍ നിന്ന് എങ്ങനെ ഒക്കെ
ചികിയിട്ടും മുടി ഉദ്ദേശിച്ച രിതിയില്‍ ഇരിക്കുന്നില്ല. "നശിച്ച
ചുരുളന്‍ മുടി " മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. ഒരു വിധത്തില്‍ മുടി നേരെ ആക്കി.
ചന്ദനം നെറ്റിയില്‍ തൊട്ടു.കണ്ണടച്ചു ഒരു നിമിഷം
"ഗുരുവായൂരപ്പാ കാക്കണേ ഇന്നെങ്കിലും കാര്യം നടക്കണേ" .
അപ്പോള്‍ അമ്മ വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നു
"ഒരുക്കം കഴിഞ്ഞില്ലെടാ? പെണ്ണുങ്ങളെക്കള്‍ കഷ്ടമാണല്ലോ".
"അമ്മക്ക്പെണ്ണ് ഇല്ലാത്തതിന്‍റെ വിഷമം ഇതോടെ മാറിയില്ലേ" എന്ന് തിരിച്ചുചോദിച്ചു.
വീണ്ടും കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി ഇനിയും താമസിച്ചു കുടാ ഇന്ന് തന്നെ അവളോടെ പറയണം.
" എനിക്ക് കുട്ടിയോടെ ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട് എനിക്ക് കുട്ടിയെ
ഇഷ്ട്ടമാണ്. എന്നെ ഇഷ്ട്ടമാണങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും നാളെ മറുപടി പറയണം."
പറയയെണ്ട ഈ കാര്യം കുറെ തവണ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ
വിട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി.അപ്പോള്‍ അമ്മയുടെ ചോദ്യം
"ഇന്ന് എക്സാം ഉണ്ടോ"
"ഇല്ല" ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.
പതിവില്ലാതെ നിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന കണ്ടു ചോദിച്ചതാ. അമ്മക്ക് ഓരോന്നു
ചോദിയ്ക്കാന്‍ കണ്ട നേരം.ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തു
എന്നാണ് .അവളെ ആദ്യമായി കണ്ടത് .പ്രീ ഡിഗ്രി ഫസ്റ്റ് ഇയര്‍ ക്ലാസുകള്‍ ‌
തുടങ്ങിയ ദിവസങ്ങള്‍ പുതിയ കുട്ടികളെ പരിചയപെടാന്‍ ഇറങ്ങിയാതാണ് ഞാനും
കുട്ടുകരും. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കുടുതല്‍ ഉള്ള ഒരു ക്ലാസ്സ്ന്റെ മുന്നില്‍
എത്തിയപ്പോള്‍ അവിടേക്ക് കയറാന്‍ ഒരു മടി തോന്നി.എന്നാല്‍ കൂടെ
ഉണ്ടായിരുന്നവന്മാര്‍ എന്ത് പെട്ടന്ന്‍ ആണ് അതിനുള്ളില്‍ കയറി
കളഞ്ഞത്.ഒറ്റക്കായ ഞാന്‍ തിരിച്ചു പോകാനായി തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ വരാന്തയിലുടെ
സുന്ദരി ആയ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി നടന്നു വരുന്നു ആദ്യ കാഴ്ചയില്‍ തന്നെ ആയിരം
ദീപാരാധ തൊഴുന്ന സുഖം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു.എന്‍റെ മിഴി ചിമ്മാതെ അവള്‍ എന്‍റെ
കണ്‍ മറയില്‍ നിന്നും അകലുന്നത് വരെ ഞാന്‍ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു .
അവള്‍ ആ പോക്ക് പോയത് എന്‍റെ ലതും കൊണ്ടായിരുന്നു…. “ഹാര്‍ട്ട്‌”!!
അവളുടെ രൂപം എന്‍റെ കണ്മുന്നില്‍ നിന്നും മായുന്നില്ല,. ക്ലാസില്‍
ഇരുന്നപ്പോഴും എന്‍റെ കണ്മുന്നില്‍ അത് തന്നെയായിരുന്നു,പിന്നിടെ ഉള്ള
ദിവസങ്ങളില്‍ അവളുടെ വഴികളില്‍ എന്‍റെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പിച്ചു.എന്നെ
കാണുമ്പോള്‍ എല്ലാം നുണക്കുഴികള്‍ വിടര്‍ന്ന അവളുടെ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി
എനിക്ക് തരാന്‍ അവള്‍ മടിച്ചില്ല‌ , ‌ പക്ഷെ മനസ്സില്‍ ഉള്ള ഇഷ്ട്ടം
അവളോടെ തുറന്നു പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാന്‍ പറയാന്‍ വേണ്ടിയാണ് അവളും
കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്ന രിതിയില്‍ ആയിരുന്നു അവളുടെ നോട്ടവും
ചിരിയും അവള്‍ക്ക്‌ എന്നോട് ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ടന്നുള്ള കാര്യം ഉറപ്പാണ്‌.
അങ്ങനെ ആലോചിച്ചു നിന്നപ്പോള്‍ ബസ്സ് എത്തി.‌
കോളേജ് യില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ സംഭരിച്ചുവച്ചിരുന്ന ധൈരൃം മുഴുവന്‍
ചോര്‍ന്നു പോകുന്നത് പോലെ ഒരു തോന്നല്‍..പെണ്‍കുട്ടികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഒരു
വിറയല്‍.പെണ്‍കുട്ടികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഈ വിറയല്‍ എന്തുകൊണ്ട്
ആണന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും പിടികിട്ടിട്ടില്ല.ഒരിക്കല്‍ കള്ളുഷാപ്പില്‍
ഇരുന്നപ്പോള്‍ ദിലീപും രാഹുലും കുടി പറഞ്ഞതാ
"നീ ഒരു ഡോക്ടര്‍ടെ അടുത്ത് പോയി നോക്ക്" എന്ന്
.അതിനെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ വിനീഷും അനുരാജും.അന്ന് അവന്മാരെ ചീത്ത
വിളിച്ചതിനെ കയ്യുംകണക്കും ഇല്ല. ഒരുവിധം ക്ലാസ്സ്‌യില്‍ കയറി.ജനലിലുടെ‌
പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ എങ്ങും കാണുന്നില്ല.സധാരണ ഇവിടെ
കാണാറുള്ളതാണ്. ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങാന്‍ ബെല്‍ അടിച്ചു. ക്ലാസ്സില്‍ കടിച്ചു
പിടിച്ചു ഇരുന്നു.തനിക്ക് ഇഷ്ട്ട്മായിരുന്ന കുറുപ്പ് സാറിന്റെയും
സുശീലന്‍ സാറിന്റെയും ക്ലാസുകള്‍ അറു ബോര്‍ ആണെന്ന് തോന്നിയ നിമിഷങ്ങള്‍.
ഇതിടയില്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു മിന്നായം പോലെ കണ്ടു. ആ
പെണ്‍കുട്ടി. മനസ്സില്‍ ഒരു കുളിര്‍ മഴ പെയ്തു. ക്ലാസ്സ്‌ ഒന്ന്
കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു പോയി. മനസ്സില്‍ ഉള്ളത് തുറന്നു
പറയാന്‍ ഉള്ള ആവേശം. ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു. ധൈരൃം സംഭരിച്ചു ആ
പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ക്ലാസ്സ്‌ന്റെ ജനാലാക്ക് അടുത്തക്ക് നീങ്ങി. അവിടെ
എത്തിയപ്പോള്‍ നെഞ്ചിടിപ്പ് കു‌ടി.ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ വിളിക്കാന്‍ ആയി
നാവ്പൊങ്ങി. "സി....ആദ്യത്ത്‌ അക്ഷരം മാത്രം പുറത്തു വന്നുള്ളൂ.
അപ്പോള്‍അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. അവളുടെ കൂടെ
ഡിഗ്രിക്കെപഠിക്കുന്ന ഒരുത്തന്‍. അവള്‍ അവനോടെ ചേര്‍ന്ന്
ഇരിക്കുന്നു.അവളുടെ ഒരു കയ്യില്‍ അവന്‍ തലോടുന്നു.എനിക്ക് അവിടെ നിന്നും
അനങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.എന്റെ കാലുകള്‍ക്ക് ചലനശേഷി നഷ്ട്ടമായ്തുപോലെ.
ഇടക്കെ എപ്പോഴോ അവള്‍ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത് എന്റെ മുഖത്തേക്ക്
ആയിരുന്നു എന്നെ നോക്കി അവളുടെ ചുണ്ടുകളില്‍ ഒരു ചിരി ഉണ്ടായി. നേരത്തെ
പറഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്‍ കിട്ടുമായിരുന്നല്ലോ എന്നാ ഒരു ഭാവം അവളുടെ
മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നോ.അറിയില്ല.എല്ലാം നഷ്ട്ടപെട്ടു ക്ലാസ്സ്‌ലേക്ക്
തിരിച്ചു നടന്നു.അറിയാത് മുകളിലേക്ക് നോക്കി മനസ്സ് ഒന്ന് തേങ്ങി.
"എന്റെ കൃഷ്ണാ എന്നോടെ ഇതു വേണമായിരുന്നോ"


(ഗുണപാഠം: ചെയ്യണ്ട കാര്യം അതാത് സമയത്ത് ചെയ്യുക.)

സ്മിതൂ - My Friend

ഗ്രാമത്തിന്റെ പോന്നോമാനയാം സ്മിതൂ

ഐശ്വര്യം തുളുമ്പും വദനവും

തിളങ്ങും കണ്‍കളില്‍ നിറയും സ്നേഹവും

ആര് കണ്ടാലും നോക്കും എന്റെ

സ്വന്തമാം കൂട്ടുകാരന്‍ സ്മിതൂ.

സ്നേഹിതാ നിയാണെന്‍ പ്രചോദനം

നീയാണെന്‍ മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞ നായകന്‍

നിനക്ക് തുല്യം നീ മാത്രം. 

തിരിച്ചറിയൂ നിന്റെ ശക്തി

നീയാണ് ജവാന്‍; ധീരനാം ജവാന്‍

വിടരുത് ഒരുവനെയും ; നിന്നെ 

പരിഹസിച്ച ഫ്രാവിന്കൂടുകാരനെയും

നിന്നെ ചതിച്ച സീരിയല്‍ ഭ്രാന്തനേയും

തിരിച്ചറിയൂ കള്ള 'സ്വാമി'മാരെയും

മറക്കരുതാ മുഖങ്ങള്‍ ; നിന്റെയുള്ളില്‍

ജ്വാലയായി എരിയണം എന്നുമോരു

ജവാന്റെ ആത്മ ധൈര്യം.

എന്തിനു കാത്തിരിക്കുന്നു നീ

ഉണരൂ , പൊടി തട്ടി എടുക്കൂ നിന്റെ

തീ പറക്കും മെഷീന്‍ ഗണ്‍ .

ചക  ചകാ ചിതറട്ടെ ഉണ്ടകള്‍ നാലുപാടും

കിടുക്കോ കിടുക്കോ ഒടിയട്ടെ നിന്റെ

ശത്രുക്കളുടെ എല്ലുകള്‍

കഥയായി, കവിതയായി  നിനക്കൊരു

മാര്‍ഗ്ഗ ദര്‍ശിയായി എന്നുമുണ്ടാകും

നിന്റെയോപ്പം നല്ലവനാം തോഴന്‍... ഈ ഞാന്‍ 

വെക്കെടാ വേടി എന്നുറക്കെ പറയുവാന്‍

എന്നുമുണ്ടാകും നിന്റെ പിന്നില്‍

നിന്റെയോപ്പം നല്ലവനാം തോഴന്‍... ഈ ഞാന്‍ 

ഒരു പ്രണയ ദുരന്തം

സീന്‍ 1: കോളേജ് സ്റ്റോപ്പ്‌

അനൂപും സ്മിതുവും എന്തോ വലിയ ചര്‍ച്ചയിലാണ്.
സ്മിതു:എടാ എനിക്ക് അവളെ മറക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ലടാ
അനൂപ്‌:എടാ അതിനു ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നാ നീ ഈ പറയുന്നത്
സ്മിതു: നീ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഇതു അവളോടെ പറയണം
അനൂപ്‌:എനിക്ക് എങ്ങും വയ്യ നീ വേറെ ആരോടെങ്കിലും പറ എനിക്ക് വയ്യ.
സ്മിതു:എടാ നീ ഇങ്ങനെ പറയാതെ.നിന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട കുട്ടുകാരന്‍ അല്ലെ ഞാന്‍.... നിനക്ക് ഞാന്‍ ഒരു യമഹ വാങ്ങി തരും
അനൂപ്‌: നീ പറഞ്ഞു പറ്റിക്കരുത്.

സ്മിതു: ഇല്ലളിയാ.ഞാന്‍ നിന്നെ പറ്റിക്കുമോ?
അങ്ങനെ അനൂപിനെ കൊണ്ട് സ്മിതു കോളേജില്‍ലേക്ക് നടന്നു.


സീന്‍ 2: ഫ്സറ്റ്‌ ഇയര്‍ ക്ലാസ്സ്‌ന്‍റെ വരാന്ത

അനൂപും സ്മിതുവും ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ക്ലാസ്സ്ന്റെ മുന്‍പില്‍ നിലയുറപ്പിച്ചു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സുന്ദരി ആയ ആ പെണ്‍കുട്ടി.(അകാലത്തില്‍ പോലിഞ്ഞു പോയ ഒരു സിനിമ താരത്തിന്റെ പേര് ആണ് അതിന്) വരാന്തയിലുടെ ക്ലാസ്സ്‌ യില്‍ കയറാനായി നടന്നു വരുന്നു.അനൂപിനെ മുന്നിലേയ്ക്ക് തള്ളി വിട്ടു സ്മിതു ഭിത്തിയുടെ മറവിലക്ക് മറഞ്ഞ്‌ ശ്വാസം അടക്കി പിടിച്ചു നിന്നു.ആ പെണ്‍കുട്ടി അനൂപിന്‍റെ മുന്‍പില്‍ എത്തി .അവള്‍ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
അനൂപ്‌:എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയനുണ്ട്
പെണ്‍കുട്ടി: എന്താണ് അനൂപ്ചേട്ടാ
അനൂപ്: എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ട്ടമാണ്...I LOVE YOU
ആ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് പെണ്‍കുട്ടി നാണത്തോടെ തലയും കുനിച്ചു ക്ലാസ്സ്‌ ലേക്ക് ഓടി പോയി.അനൂപ് തിരിച്ചു ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ച്ച.ബോതം ഇല്ലാതെ തറയില്‍ കിടക്കുന്ന സ്മിതുവിനെ ആണ്.

സീന്‍ 3: നെടുവരംകോട് കള്ളു ഷാപ്പ്‌.

പകുതി കുടിച്ച മുന്ന് കുപ്പി കള്ളും കയ്യില്‍ പിടിച്ചു മുന്ന് പേര്‍.

ഒന്ന് സ്മിതു തന്നെ..അവന്‍റെ ഇരുവശങ്ങളിലായി രാഹുലും അഭിയും

സ്മിതു: അവന്‍ എന്നെ ചതിച്ഛടാ.
അഭി: സ്മിതു നീ വിഷമിക്കണ്ട നമുക്കെ എന്തങ്കിലും വഴി ഉണ്ടാക്കാം
സ്മിതു: ഇന്ന് ഞാന്‍ അവനെ കൊല്ലും.
രാഹുല്‍:അളിയാ നീ അവനെ കൊല്ലുകയോ തിന്നുകയോ എന്ത് വേണമങ്കിലും ചെയ്തോ.പക്ഷെ എനിക്ക് ഒന്നുമായില്ല.നീ ഒരു കുപ്പിക്ക് കുടി പറ.
അങ്ങനെ ഓരോ കുപ്പി കള്ളും കുടി കുടിച്ചശേഷം അവര്‍ മുവരും അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.


സീന്‍ 4: മാമ്മന്‍ മെമ്മോറിയല്‍ ഹോസ്പിറ്റല്‍ ചെങ്ങന്നൂര്‍.

ഹോസ്പിറ്റലിന്‍റെ രണ്ടാം നിലയിലെ നാലാമത്തെ മുറിയില്‍ രണ്ടു കൈയിലും രണ്ടു കാലിലും പ്ലാസ്റ്റര്‍ ഇട്ടു അനൂപ് കിടക്കുന്നു.

സീന്‍ 5: പ്രിന്‍സിപ്പലിന്‍റെ റൂം.

പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍ ഒരു കവര്‍ സ്മിതുവിനു നീട്ടുന്നു.സ്മിതു നിറകണ്ണുകളോടെ തനിക്കുള്ള പതിനഞ്ചു ദിവസത്ത് സസ്‌പെന്‍ഷന്‍ അടങ്ങിയ ആ കവര്‍ വാങ്ങി പുറത്തേക്കു വരുന്നു.

അറിയാതെ

പൂര്‍വ്വ വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഗമം എല്ലാവര്‍ക്കും മറക്കാനാവാത്ത അനുഭവമായി. ദിലീപും സ്വാമിയും പരിവാരങ്ങളും പഴയ ഫോര്‍ത്ത്‌ ഗ്രൂപ്പ് ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയില്‍ ഒത്തുകൂടി. പരിചയം പുതുക്കലും പരിഭവം പറച്ചിലും നടക്കുന്നതിനിടെ അനൂപിന് ഒരു ആശയം..."നമുക്ക് നമ്മുടെ പഴയ റബ്ബര്‍ തോട്ടത്തില്‍ പോയി കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നാലോ?". "സൂപ്പര്‍ ഐഡിയ!" വിനിഷ്‌ അവനെ പിന്‍താങ്ങി. എല്ലാവരും ഉത്സാഹത്തോടെ ചാടി എഴുനേറ്റു.

കൂട്ടുകാരുടെ പിന്നാലെ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ദിലീപിന്റെ തോളില്‍ ഒരു കൈ സ്പര്‍ശിച്ചു. ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ദിലീപ്‌ കണ്ടു... സ്മിതൂ!.
“എന്താടാ?” ദിലീപ്‌  സ്മിതുവിനോടായി ചോദിച്ചു.
“നീ ഇപ്പോള്‍ പോകണ്ടാ, കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്”
“പോടാ, നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം”.
തന്റെ തോളത് സ്മിതുവിന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കരങ്ങള്‍ അമരുന്നത് ദിലീപ്‌  ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തോള് വെട്ടിച്ചു ഓടാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ സ്മിതു പിന്നില്‍ നിന്നും അവന്റെ ഷര്‍ട്ടിന്റെ കോളറില്‍ പിടി മുറുക്കി.
“അളിയാ, വിട് ആരെങ്കിലും കാണും. നിനക്കെന്നോട് പിണക്കമോന്നും ഇല്ലന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്? പിന്നെന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഞെരിക്കുന്നത്? വിടളിയാ.”

“ആരാടാ നിന്റെ അളിയന്‍?” മുന്‍പൊരിക്കല്‍ ദിലീപ്‌  സ്വപ്നത്തില്‍ കേട്ട ആ ശബ്ദം – പാറപ്പുറത്ത് ചിരട്ട ഉരക്കുന്ന ശബ്ദം! അപ്പോള്‍ അത് സ്വപ്നമാല്ലായിരുന്നോ?!.. അപ്പോള്‍ തന്റെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് .... അതെ! മിസ്റര്‍ സ്മിത്ത്‌! അപ്പോള്‍ മെഷീന്‍ ഗണ്‍ ?... ഒളിച്ചു വച്ചിരിക്കുകയായിരിക്കും! സൈലന്‍സര്‍? ... അതും കാണാതിരിക്കില്ല!

ദിലീപ്‌ ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൂവി, പക്ഷെ പേടി കാരണം അന്നനാളത്തില്‍ പീപ്പി പോയത് പോലെ ഒരു ശബ്ദം മാത്രമാണ് പുറത്തു വന്നത്. സ്മിതു അവനെ വലിച്ചു ജനാലയുടെ അടുതെക്ക് കൊണ്ട് പോയി.
“അളിയാ ഞാന്‍ കഥ എഴുതുന്നത്‌ നിര്‍ത്തി. ഇപ്പൊ കവിത എഴുതുവാ – എന്റെ സ്വന്തം ബ്ലോഗില്‍. ‘മധു എത്ര മധുരം’ എന്ന പേരില്‍ അളിയനെ പറ്റി ഒരു കവിത... വിടളിയാ ...ഒരു കവിത ഞാന്‍ ഉടനെ എഴുതുന്നുണ്ട്. പോരാത്തതിന് മിനിഞ്ഞാന്ന് വീട്ടീന്നു ഞാനും ഷിനയും കുഞ്ഞും കൂടി ആറന്മുള അമ്പലത്തില്‍ പോയി നാല് അര്‍ച്ചന നടത്തി .... നാലാമത്തെ അര്‍ച്ചന നിനക്ക് വേണ്ടിയാരുന്നു. നിന്റെ ഐശ്വര്യത്തിനും സമൃധിക്കും വേണ്ടി.” പറഞ്ഞു നിര്തിയപ്പോളേക്കും ദിലീപിന്റെ തൊണ്ട ഇടറി. ചെറുതായി വിയര്‍ക്കാനും തുടങ്ങി.
സ്മിതു കോളറിലെ പിടി വിട്ടു. കണ്ണ് ചിമ്മുന്ന നേരം കൊണ്ട് ദിലീപ്‌  ബെഞ്ചിന്റെ മുകളില്‍ ചാടി കയറി!

“ എടാ താഴെ ഇറങ്ങെടാ” സ്മിതു അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ വേല മനസ്സിലിരിക്കട്ടെ, എന്നെ വേടി വെക്കാനല്ലേ?" പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നതും ജിത്തു ബെഞ്ചിന് മുകളിലൂടെ പുറത്തേക്കോടി. “എടാ അവിടെ നില്‍ക്കാന്‍” സ്മിതു പിന്നില്‍ നിന്നും വിളിച്ചു. “ഞാന്‍ നിക്കതില്ല... വേണേല്‍ നീ എന്നെ വേടി വച്ചിട്ടോ”

“എന്റെ കയ്യില്‍ തോക്കില്ല” സ്മിതു ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

“ എങ്കില്‍ ബോംബാരിക്കും, ഇന്ന് നീ എന്റെ പോക കണ്ടിട്ടേ അടങ്ങൂ എന്ന് എനിക്കറിയാം.” ദിലീപ്‌  വെടി കൊണ്ട പന്നിയെ പോലെ പാഞ്ഞു!

ഓടുന്നതിനിടയില്‍ എവിടെയോ കേട്ട് മറന്ന ഒരു വാചകം അവന്റെ വായില്‍ നിന്നും അറിയാതെ പുറത്തു വന്നു “ എനിക്കൊന്നും അറിയാന്‍ മേലെന്നു ഈ മറുതായോടു ആരെങ്കിലുമൊന്നു പറയോ! “
ഓടി വാതില്‍ക്കലെതിയ ദിലീപ്‌  പെട്ടന്ന് നിന്നു. അവിടെ ഒരു കൂട്ട ചിരി മുഴങ്ങി. സ്വാമി, ചാണ്ടി... എന്ന് വേണ്ടാ സകലരും വാതില്‍ക്കല്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു. ചിരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ വായിലിരുന്ന ഇഡ്ഡലി തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങിയ ബിജോയിയുടെ നെറുകയില്‍ സ്റ്റിബി തട്ടി കൊടുത്തു.

ദിലീപ്‌  കിതച്ചു കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം എല്ലാരേയും തുറിച്ചു നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സ്മിതു നിലത്തിരുന്നു ബെഞ്ചില്‍ തല തല്ലി ചിരിക്കുന്നു!

“ഓഹോ അപ്പൊ എല്ലാരും കൂടി ഒപ്പിച്ച പണിയാരുന്നു അല്ലെ?” ദിലീപ്‌ കിതച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഒന്ന് അടങ്ങിയ കൂട്ടച്ചിരി വീണ്ടു അവിടെ ഉച്ചത്തില്‍ മുഴങ്ങി!

Oru Chatting Kadha

me:  send me your phone no.

 Sent at 9:55 AM on Saturday

 Dileep:  00968 ********

ENTHADAAA

 me:  oru siteil adikkaanaa . virus aano ennu samsayam

Dileep:  mansilyilla

enthade phone lkku virus vidan ulla plan annow

me:  ariyilla, ninte phoninte warranty period kazhinjathaano??

Dileep:  kazinjatha mone

chadikkallade

3y aya phone annu

 me:  enkil athu maattaam

 Dileep:  nee enthava ee paryunne?

enikku onnu mansilkunnilla

 Sent at 10:00 AM on Saturday

 me:  edaa oru site, athu fone number adikkan parayunnu, fake site aano malicious software install aakumo ennu ariyaanaa. ente phone puthiyathaa.

 Dileep:  poda pulleeeee

nee enikkittu pani tharana

avidengum vere arkkum phone illada patti

 me:  enna vendaa, nee nalloru friend aanennaa njaan karuthiyathu.

 Dileep:  hi hi hi

senty adichu kariyam sadikkanulla paripadi anankil venda mone

e phone il annu jivitham

 me:  ok, njaan anuraj-nodu chodikkaam

Dileep:  ninakke oru pani ille?

edaa innale ayirunnu april fool

 me:  mm vendaa vendaa oru aavasyam varumbol ellavanum inganaa

 Dileep:  avente vayil irikkunna kude kelkke

 me:  ok, pinne kaanaam

allel swamiyodu chodikkaam

 Dileep:  hahaha

 Sent at 10:06 AM on Saturday

കലാലയം

മണിക്കൂറുകള്‍ നീണ്ട സുഹൃദ്‌ സംഗമം. പറഞ്ഞിട്ടും പറഞ്ഞിട്ടും തീരാത്ത കഥകള്‍ക്കൊടുവില്‍ മറ്റൊരു യാത്ര പറച്ചിലിന് നേരമായി. വീണ്ടും കാണാമെന്ന ഉറപ്പോടെ ആ കൂട്ടുകാര്‍ കൈ വീശി പിരിഞ്ഞു. ഓരോരുത്തരായി ആ കലാലയ മുത്തശ്ശിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ സ്നേഹയും സണ്ണിയും ജിതുവും അടങ്ങുന്ന സംഘം ഗേടിനരികില്‍ എത്തി. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവര്‍ പരസ്പരം യാത്ര പറഞ്ഞു. ഒരിക്കല്‍ കൂടി തങ്ങളുടെ കലാലയതോട് യാത്ര പറയാന്‍ തിരിഞ്ഞ അവര്‍ കണ്ടു അവരുടെ നേരെ മെല്ലെ നടന്നു വരുന്ന ശ്യാം.

“നീ എവിടാരുന്നു?” ജീവന്‍ ചോദിച്ചു.

“നിങ്ങള്‍ പൊയ്ക്കൊള്, ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ പോകുന്നില്ല” ശ്യാമിന്റെ മറുപടി.

എല്ലാവരും ശ്യാമിന് കൈ വീശി യാത്ര പറഞ്ഞു നീങ്ങി.

ആളൊഴിഞ്ഞ അരങ്ങില്‍ ശ്യാം മാത്രം. പിന്നില്‍ നിസ്സംഗതയോടെ അവരുടെ പ്രിയപെട്ട കലാലയം. സന്ധ്യ സമയത്തെ ഇളം കാറ്റും മങ്ങിയ വെട്ടവും കാന്‍വാസില്‍ വരച്ച ഒരു എണ്ണച്ചായ ചിത്രം പോലെ തോന്നിച്ചു.

അവന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറി മറിച്ച കലാലയം. നിത്യ ജീവിതത്തില്‍ ആവശ്യമില്ലാത്ത ശാസ്ത്രവും ഗണിതവും കുട്ടികള്‍ക്ക് പകര്‍ന്നു കൊടുക്കുന്ന കലാലയം. മാതാപിതാക്കളുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ഇഷ്ടമില്ലാത്ത വിഷയം പഠിക്കാന്‍ പകുതി മനസ്സോടെ ഈ കലാലയ വാതില്‍ കടന്നു വന്ന ആ ദിവസം അവന്റെ മനസ്സില്‍ ഓടി എത്തി. വിശാലമായ കാമ്പസും, നീണ്ട ഇടനാഴികളും, കൂറ്റന്‍ തണല്‍ വൃക്ഷങ്ങളും സ്വപ്നം കണ്ടു വന്ന അവനെ വരവേറ്റത് നാടന്‍ പള്ളിക്കൂടം പോലെ ഉള്ള ഒരു അന്തരീക്ഷമാണ്. നാല് ചെറിയ കെട്ടിടങ്ങള്‍ അടങ്ങുന്ന ഒരു കലാലയം. അവിടെ തുടങ്ങി അവന്റെ മനസ്സിന്റെ ചാഞ്ചാട്ടം.

ആദ്യ ദിനം പ്രിന്സിപ്പാല്‍ ക്ലാസ്സില്‍ ഒരു ചെറു പ്രഭാഷണം നടത്തി. “ നിങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരും പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ സെകന്റ് ക്ലാസ്സും ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സും ഒകെ നേടി എത്തിയവരാണ്. പക്ഷെ നിങളില്‍ പകുതി പേര്‍ പോലും പ്രീ ഡിഗ്രീ പാസ്സകില്ല.... വിശ്വസിക്കാന്‍ ബുധിമുട്ടുണ്ടാല്ലേ? ഞാന്‍ ഇത്ര നാളത്തെ അനുഭവത്തില്‍ നിന്നുമാണ് പറയുന്നത്. നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ഇനി മറ്റു പല കാര്യങ്ങളിലേക്കും തിരിയും. നിങ്ങളെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന പല കാര്യംങ്ങളും ഉണ്ടാകും. അതെല്ലാം മറികടക്കുന്നവര്‍ക്ക് മാത്രമേ ഇത് വരെ നേടിയ വിജയങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍  പറ്റൂ. എന്റെ ഈ വാക്കുകള്‍ നിങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തു വച്ചോളൂ. ഒരിക്കല്‍ നിങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുള്‍ മനസ്സിലാക്കും.”. എന്തോ, ഇന്നും വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ആ വാക്കുകള്‍ അവന്റെ കാതില്‍ മുഴങ്ങും.

രണ്ടു കൊല്ലം ഒരു മായാ വലയതിലായിരുന്നു ശ്യാം. എന്തെന്നോ ഏതെന്നോ എവിടെക്കെന്നോ അറിയാതെ ഉള്ള യാത്ര. പ്രശ്നങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും അവന്‍ മറന്നു. യാധാര്‍ധയങ്ങള്‍ അവന്‍ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു. കൂട്ടുകാര്‍ അരികില്‍ ഇല്ലാത്ത നേരങ്ങള്‍ അവന്‍ ഭയപ്പെട്ടു. രണ്ടു കൊല്ലാതെ കലാലയ ജീവിതത്തിനു ശേഷം പരീക്ഷ പോലും എഴുതാതെ ഇത് പോലെ ഈ പടികള്‍ ഇറങ്ങിയതാണ്. ശൂന്യമായ മനസ്സുമായി ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്ത ഒരു യാത്ര അന്ന് തുടങ്ങി. പിന്നെ നാല് കൊല്ലം വനവാസം. ആരുമായും സംബര്‍ക്കമില്ലാതെ, നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയ സമയത്തെ എത്തി പിടിക്കാനുള്ള നിശ്ശബ്ദ്ദമായ ഒരു നെട്ടോട്ടം. ആരും കൂട്ടിനില്ലാതെ, ആരും വഴി കാട്ടാനില്ലാതെ ഒരു സഞ്ചാരം. അതൊരു ബ്ലാക്ക്‌ & വൈറ്റ്‌ കാലഖട്ടമായിരുന്നു. നിറങ്ങള്‍ അന്യമായിരുന്ന കാലം. ഇന്നും ഓര്‍മിക്കാന്‍ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു കാലം.

സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴികളിലൂടെ അവന്‍ യാത്ര തുടര്‍ന്നു. മെല്ലെ മെല്ലെ അവന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി തെട്ടിയിട്ടില്ലെന്നു മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ബോദ്ധ്യമായി. ആകാംക്ഷയോടെ അവന്റെ ചെയ്തികളെ നോക്കിയിരുന്നവരുടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചം വീണു തുടങ്ങി.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം വീണ്ടും അതെ കലാലയ മുറ്റത്ത്‌ ഒരു കൂടി ചേരല്‍. ഓര്‍മ്മകള്‍ തേച്ചു മിനുക്കി ഒരു ദിനം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച്. ഇന്ന് അവന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു - കടന്നു വന്ന വഴിയില്‍ എന്തെല്ലാമോ ആയിരുന്നു അവന് ആ കലാലയം. ഇന്നും. ചില ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് എന്നും ചെറുപ്പമായിരിക്കും; കാലം വെള്ളി നര വീഴ്ത്താത ചെറുപ്പം.

മുഖത്ത് പതിച്ച വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ അവനെ ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ത്തി. അകലെ ഇടി മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം. മഴ മേഘങ്ങള്‍ നിറഞ് ഇരുണ്ട മാനം. ആ ഇരുണ്ട് സന്ധ്യയില്‍ അവനെ നോക്കി ആ കലാലയ മുത്തശ്ശി ചോദിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി “നിനക്കെന്നോട് പരിഭവം ഉണ്ടോ?”. ഗേറ്റിന്റെ അഴികളില പിടിച്ചു അവന്‍ മെല്ലെ പറഞ്ഞു “ഇല്ല,.. ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി, ഒരുപാട്”

ഒരു ഓഫീസ് കഥ

പതിവ് പോലെ ഷിനാദ് (പേര് കേട്ട് തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ടാ, ഇതൊരു പെണ്ണാണ്) ഓഫീസില്‍ ഫാം വില്ലെയില്‍ കൃഷി ഇറക്കി ഇരിക്കുമ്പോള്‍ പിന്നിലൊരു മുരടനക്കം. ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ അതാ നില്‍ക്കുന്നു സൂപ്രണ്ട്! “ആയോ സൂപ്രണ്ടണ്ടണ്ട്! ഞാന്‍ ഫയലുകള്‍ വരന്‍ താമസിച്ചപ്പം, സമയം ചോദിച്ചപ്പം ... “ .ഒന്നും മിണ്ടാതെ സൂപ്രണ്ട് തിരികെ പോയി. അഞ്ചു മിനിറ്റ്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അറ്റന്‍ഡര്‍ ശിവന്‍ വന്നു പറഞ്ഞു “ കൊച്ചെ സുപ്രണ്ട് വിളിക്കുന്നു”. കേളവനോട് പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് കൊച്ചെ എന്ന് വിളിക്കരുതെന്ന്, ആര് കേള്‍ക്കാന്‍!

അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ സുപ്രണ്ട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഷിനാദിനെ വരവേറ്റു. ഹാവൂ... ആശ്വാസമായി. “ആ, ഷിനാദ്, മിക്സിംഗ് സെക്ഷനിലെ അലി ഇന്ന് വന്നില്ല”,

“ഞാന്‍ വിളിക്കാം,സര്‍ “

“ഓ , അത് വേണ്ട. അയാള്‍ക്കെന്തോ അലെര്‍ജി ആണെന്ന് പറഞ്ഞു.”

“കഷ്ടമാണ് സര്‍ മിക്സിംഗ് സെക്ഷനിലെ ജോലിക്കാരുടെ കാര്യം, പൊടിയും പുകയും കൊണ്ട് കഷ്ടപെടുകയാണ് അവര്‍, മിക്കവര്‍ക്കും അല്ലെര്‍ജിയാണ്. നമ്മള്‍ എസിയില്‍ ഇരുന്നു സുഖമായി വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഒരിക്കലും ആ പാവങ്ങളുടെ അവസ്ഥ ഓര്‍ക്കാറില്ല!”

“ I really aapreciate your attitude shinad, let me check if we can do something for those workers”

തിരുവനന്തപുരംകാരനായിട്ടും എത്ര നന്നായി ആണ് സുപ്രണ്ട് ഇംഗ്ലീഷ് പറയുന്നത് – ഷിനാദ് മനസ്സില്‍ കരുതി.

“സര്‍, ഞാന്‍...”

“ഓ പൊയ്ക്കൊളൂ”

“Thank you, sir”

 ഷിനാദ് തിരികെ സീറ്റില്‍ പോയി ഇരുന്നു. ഒരു സ്ഫോടനം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന മറ്റു ജീവനക്കാര്‍, ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരികെ വരുന്ന ഷിനാദിനെ കണ്ടു കണ്ണ് തള്ളി.. അവള്‍ ഇന്നലെ ബ്യുടിപാര്‍ലറില്‍ പോയി സ്ട്രെയിടന്‍ ചെയ്ത മുടി വീശി എറിഞ്ഞു കൊണ്ട് സീറ്റിലിരുന്നു.

“കൊച്ചെ, ദേ സാര്‍ പിന്നേം വിളിക്കുന്നു” ശിവന്‍ വീണ്ടും വന്നു. “ഒരു ഐഡിയ പറഞ്ഞു കൊടുത്താല്‍ ഇതാ കുഴപ്പം, പിന്നെ പ്ലാന്‍ ഉണ്ടാകണം, പുതിയ സജഷന്‍സ്‌ പറയണം, ഇങ്ങേരെ കൊണ്ട് തൊട്ടു. പിറു പിറുത്ത് കൊണ്ട് ഷിനാദ് സുപ്രണ്ടിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു

“ആ ചെല്ലക്കിളി, വിളിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ പരയാനങ്ങു മറന്നു പോയി കേട്ടാ, അത് വന്നു , മിക്സിംഗ് പ്ലാന്റിലെ രണ്ടു ജാറില്‍ ഇന്നലെ കാക്കകള്‍ അപ്പി ഇട്ടിരിക്കണ്‌! എന്തരു ചെയ്യാന്‍. ഇന്ന് അലിയും ഇല്ല, കൊചു ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്.. ആ കുളിമുറിയില്‍ ഇരിക്കുന്ന കമ്പ് എടുത്തു മിക്സിംഗ് സെക്ഷനിലേക്ക് ചെല്ല്, കാക്ക വന്നാല്‍ ഓടിച്ചു വിടണം. അലി വരുന്നത് വരെ ചെയ്ത മതി കേട്ടോ!

ഷിനാദ് പൊടിയും പുകയും നിറഞ്ഞ മിക്സിംഗ് സെക്ഷനില്‍

സമ്മാനം

അസമയത്ത്‌ ആരോ വാതിലില്‍ മുട്ടുന്നത് കേട്ട് ദിലീപ്‌ കണ്ണ് തിരുമ്മി, പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് എഴുനേറ്റു. വാതില്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ തണുത്ത കാറ്റ്‌ ഉള്ളിലേക്ക് അടിച്ചു കയറി. മുന്നില്‍ കറുത്ത കോട്ട് ധരിച്ച ആരോഗദ്രിഢഗാത്രനായ ഒരാള്‍ പുറം തിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു. കൌ ബോയ്‌ ഹാറ്റും കറുത്ത കണ്ണടയും വച്ച ആ രൂപം കണ്ടപ്പോള്‍ ഭയം ക്കൊണ്ട് ദിലീപിന്റെ രക്തം ഉറയുന്നത് പോലെ തോന്നി. വിറക്കുന്ന ശബ്ദതില്‍ അവന്‍ ചോദിച്ചു...”ആരാ...!?”. മേല്ലെതിരിഞ്ഞ ആ രൂപം സ്ലോ മോഷനില്‍ കണ്ണട ഊരി മാറ്റി തിരിഞ്ഞു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തില്‍ തെങ്ങ പൂള് പോലെ രണ്ടു വരി പല്ലും, കണ്ണുകളും തിളങ്ങി. ദിലീപ്‌ വീണ്ടും ഞെട്ടി “സത്യം പറ നിങ്ങളാര??, എന്തിനാ വന്നെ?”. മറുപടിയായി ഒരു മറുചോദ്യമാണ് വന്നത് “അകതാരെന്കിലും ഉണ്ടോ?”...വിറച്ചു കൊണ്ട് ദിലീപ്‌ പറഞ്ഞു” അകത്തു... അകത്തു ഫ്രാവിന്കൂട് നിന്നും വന്ന എന്റെ അമ്മാവനുണ്ട്, ഇപ്പൊ നല്ല ഉറക്കമാ”. “നന്നായി, ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ” ആ കറുത്ത രൂപം മൊഴിഞ്ഞു.

ദിലീപ്‌ ധൈര്യം വീണ്ടെടുത്ത്‌ കൊണ്ട് വരാന്തയിലെ ലൈറ്റ് ഇട്ടു. ഇപ്പോള്‍ പുറത്തു നില്‍ക്കുന്ന ആളുടെ രൂപം വ്യക്തമായി ... സ്മിതൂ !അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ചുവപ്പു നിറം ദിലീപിനെ ഭയപ്പെടുത്തി. മിന്നല്‍ പോലെ സ്മിതു കൊട്ടിനുള്ളില്‍ നിന്നും മെഷീന്‍ ഗണ്‍ പുറത്തെടുത്തു. ഉണ്ടായിരുന്ന ധൈര്യവും ചോര്‍ന്ന ദിലീപ്‌ നിന്ന നില്പില്‍ തുള്ളി വിറച്ചു... “അളിയാ സ്മിതു, ആ കഥ എന്റെയല്ല, എന്റെ കഥ അങ്ങനെയല്ല... നീ ആ തോക്ക് മാറ്റ്.”

“നിനക്കറിയാവുന്ന സ്മിതു പണ്ടേ ഇല്ലാതായി, ഇത് പുതിയ അവതാരം, കാലം സ്പുടം ചെയ്ത ശരീരവും മനസ്സുംമായി കളിയാകിയവരെയും ,അവഗണിച്ചവരെയും കൂടെ നിന്ന് കാലുവരിയവരെയും എനിക്കുണ്ടായ നഷ്ടങ്ങളെ ആഘോഷമാക്കിയവരെയും നിഗ്രഹിക്കാന്‍ വന്ന പുതിയ അവതാരം – സ്മിത്ത്‌... മിസ്റ്റര്‍ സ്മിത്ത്‌, അതാണെന്റെ പുതിയ പേര്.” സ്മിത്ത്‌ പാഞ്ഞു വന്നു ഗ്ലൌസ് ഇട്ട കൈ കൊണ്ട് ദിലീപിന്റെ വായ പൊതി., ഭിതിയിഒട് ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു, ഉണ്ണികുടവയറില്‍ തണുത്ത ലോഹം സ്പര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ ദിലീപിന് ശ്വാസം നിലച്ചത് പോലെ തോന്നി. അവന്‍ ശക്തി സംഭരിച്ചു ചൂണ്ടു വിരല്‍ ഉയതി കാണിച്ചു.” വാട്ട്‌?” സ്മിത്ത്‌ ചോദിച്ചു, ദിലീപ്‌ വീണ്ടും ചൂണ്ടു വിരല്‍ ഉയര്‍ത്തി. “ ഓ ഒന്നിന് പോണോ?.. പോയിട്ട് വാ”.. “അതല്ല നീ ഇപ്പൊ എന്നെ വേടി വയ്ക്കരുത്, അമ്മാവന് വേടി ശബ്ദം കേട്ടാല്‍ പേടിക്കും. നീ പോയിട്ട് നാളെ വാ”. “ഓ, ഞാനതോര്തില്ല, സോറി” സ്മിത് തോക്ക് മാറ്റി തിരിഞ്ഞു. ദിലീപിന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണു.... മണ്ടന്‍ ഒരു മാറ്റവുമില്ല, ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് അത് പോലെ വിശ്വസിച്ചു!.

സ്മിത്ത്‌ പോക്കറ്റില്‍ കൈ ഇട്ടു എന്തോ പുറത്തെടുത്തു. “എന്താ അത്?” ദിലീപ്‌ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു. “സൈലന്‍സര്‍, ഈ സൂത്രം തോക്കില്‍ ഫിറ്റ് ചെയ്താല്‍ ശബ്ദം കേള്‍ക്കില്ല.” “അളിയാ...” വിളിചു തീരുംന്നതിനു മുന്‍പ് സ്മിത്ത്‌ വീണ്ടും ദിലീപിന്റെ വായ പൊതി ഭിത്തിയോടു ചേര്‍ത്ത്. സൈലന്‍സര്‍ ഘടിപ്പിച്ച തോക്ക് കൊണ്ട് എസ് ആകൃതിയില്‍ ദിലീപിന്റെ നെഞ്ചത്ത് തുരു തുരാ വേടി വച്ചു. “ ചിരട്ട ഉരക്കുന്ന ശബ്ദതില്‍ സ്മിത്ത്‌ പറഞ്ഞു “ എസ് ഫോര്‍ സ്മിത്ത്‌, ഇത് എല്ലാവര്‍ക്കുമുള്ള എന്റെ സമ്മാനം” വായില്‍ നിന്നും കൈ എടുത്തതും ദിലീപ്‌ അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് താഴേക്ക്‌ വീണു.

“വായടക്കെടാ പുല്ലേ, മുതുകത്ത് വന്നു തല്ലി അലച്ചു വീണിട്ട് കിടന്നു കാറുന്നോ?... ഇന്ന് നീ ആരെയാട സ്വപ്നം കണ്ടത്?” അനുരാജ് ദിലീപിനെ തള്ളി മാറ്റി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ““ദിലീപ്‌ കണ്ണ് തിരുമ്മി നെഞ്ചത്ത് ഒക്കെ തപ്പി നോക്കി, “അപ്പൊ വേടി ഉണ്ട?”... ”നൂലുണ്ട!, പോയി കിടന്നു ഉറങ്ങെടാ പോത്തെ” കലി കൊണ്ട അനുരാജ് അവന്റെ പിടലിക്ക് പിടിച്ചു തള്ളി.